உபவாசம்

உபவாசம் என்ற வார்த்தையை  சிறுவயதில் எனக்கு அறிமுகப்படுத்தியதில் பெரும்பங்கு என் அம்மாவும் எனது சபையுமே. ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் மத்திய உணவை புறக்கணித்து, அந்த நேரத்தை ஜெபத்தில் செலவிடுவதை பார்த்திருக்கிறேன். அதுபோல மாதத்திற்கு ஒருமுறையாவது என் சபையில் உபவாசக்கூட்டம் தொடர்பான அறிவிப்புகள் வெளியாவது வழக்கம். அதைத்தவிர உபவாசம் இருந்து ஜெபித்த பெரிய அனுபவம் எனக்கு இருந்ததில்லை. உபவாசத்தைக் குறித்து வேதம் என்ன சொல்கிறது, தேவனுக்கு உகந்த உபவாசம் என்பது என்ன என்பதைக்குறித்தது வேதம் நமக்கு கற்றுத்தந்தவைகளை நாம் இந்த பதிவில் பார்க்கலாம். 

பழையஏற்பாட்டின் பெரும்பாலான இடங்களில் இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் பாவத்திலிருந்து மனந்திரும்பி தேவனிடத்தில் வரும்போது, இரட்டுடித்தி உபவாசம் இருந்தார்கள் என்று வேதம் சொல்லுகிறது [1 சாமுவேல் 7:6, 1 ராஜாக்கள் 21:27]. இதை ஒரு தாழ்மையின் அடையாளமாக நாம் புரிந்துக்கொள்ளலாம். நாங்கள் உபவாசம் பண்ணி, தேவனிடத்தில் தேடினோம். தேவன் எங்கள் விண்ணப்பத்தை கேட்டருளினார் எனறு எஸ்றா தனது 8ம் அதிகாரத்தில் கூறுகிறார். இதிலிருந்து உபவாசம் இருந்து தாழ்மையாய் அவரிடத்தில் வேண்டும்போது, கர்த்தர் நம் விண்ணப்பங்களை தயவாய் கேட்கிறார் என புரிந்துக்கொள்ளலாம். 

எஸ்தர் 4:16ல் , எஸ்தர் ராஜாவின் கண்களில் தயவு கிடைப்பதற்காக, யூதர்களை எல்லாம் கூடிவரச்செய்து, மூன்றுநாள் அல்லும் பகலும் புசியாமலும் குடியாமலும் இருந்து தனக்காக உபவாசமிருங்கள் எனக் கட்டளையிடுகிறாள். மொத்தத்தில், தேவனுக்கு முன்பாக தாழ்மையாயிருந்து தங்களின் விண்ணப்பங்களுக்கு தேவன் பதில் கொடுப்பதற்காக உபவாசமிருந்தார்கள் என்பது நமக்கு தெளிவாக புரிகிறது. 

ஆனால் ஏசாயா தீர்க்கதரிசி பின்வரும் மூன்று காரியங்கள் தேவனுக்கு உகந்த உபவாசங்கள் என்று தனது 58ம் அதிகாரம் 7ம் வசனத்தில் குறிப்பிடுகிறார். 

1. பசியுள்ளவனுக்கு உன் ஆகாரத்தைப் பகிர்ந்துகொடுக்கிறதும்

2. துரத்துண்ட சிறுமையானவர்களை வீட்டிலே சேர்த்துக்கொள்ளுகிறதும்

3. வஸ்திரமில்லாதவனைக்கண்டால் அவனுக்கு வஸ்திரங் கொடுக்கிறதும்

4. உன் மாம்சமானவனுக்கு உன்னை ஒளிக்காமலிருக்கிறதும்

அல்லவோ எனக்கு உகந்த உபவாசம். மனுஷன் தன் ஆத்துமாவை ஒடுக்குகிறதும், தலைவணங்கி நாணலைப்போல் இரட்டிலும் சாம்பலிலும் படுத்துக்கொள்ளுகிறதும், எனக்குப் பிரியமான உபவாச நாளாயிருக்குமோ இதையா உபவாசமென்றும் கர்த்தருக்குப் பிரியமான நாளென்றும் சொல்லுவாய்? எனக் கேள்வி எழுப்புகிறார். 

இயேசு கிறிஸ்த்துவின் காலங்களில் கூட அவர் மாய்மாலமான, கடமைக்குச் செய்யும் உபவாசங்களையும் ஜெபங்களையும் கடிந்துக்கொள்ளுவதை நாம் இங்கு நினைவுகூறலாம். நாம் நம்முடைய கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையிலும் , ஏசாயா தீர்க்கதரிசி மூலம் நமக்கு உரைக்கப்பட்ட இந்த வார்த்தைகளை மனதில் கொண்டு உபவாசித்து ஜெபித்து தேவனின் பதிலை உடனடியாகப் பெற்றுக்கொள்ளுவோம். ஆமென்!

சுயநல ஜெபம்!

 

இந்த பதிவை வாசிக்கும்போது பின்வரும்  காரியத்தை உங்கள் கண்முன் காட்சிப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் இயேசு கிறிஸ்துவின் காலத்தில் வாழ்ந்துகொண்டு இருக்கிறீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்ளுவோம். ஒரு குடும்பமாய் அவரை சந்திக்க ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. உங்களின் அன்பான தாயார், உங்கள் மீது கொண்ட பேரன்பினால், யேசுவிடம் பின்வரும் கோரிக்கையை வைக்கிறார். "உம்முடைய ராஜ்ஜியத்திலே என் குமாரராகிய இவ்விரண்டு பேரில் ஒருவன் உமது வலது பாரிசத்தில், ஒருவன் உமது இடது பாரிசத்திலும் உட்கார்ந்திருக்கும்படி அருள் செய்ய வேண்டும்". [ மத்தேயு 20:21 ]. இது உங்கள் பார்வையில் என்ன மாதிரியான விண்ணப்பம். இதில் தெரியும் ஒரு சுயநலம், சரியானதா, தவறானதா என்பதை இந்த பதிவின் இறுதியில் பார்ப்போம். 

வேதத்தில் காணும் ஜெப வீரர்களான எஸ்ராவும், நெகேமியாவும்  தங்கள் மக்களுக்காகவும், தேசத்துக்காகவும் உருக்கமாக போராடி ஜெபித்தார்கள். இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் பாபிலோனில் சிறைப்பட்ட காலங்களில், சிறைபிடிக்கப்பட்டோரில் ஒருவரான நெகேமியா அந்த சூசான் தேசத்து ராஜாவின் சபையில் பெரிய பொறுப்பில் இருந்தார். அப்பொழுது அவருடைய சகோதரரில் ஒருவரும் மற்றுமொரு மனுஷரும் யூதாவிலிருந்து வந்திருக்கிறார்கள் எனக் கேள்விப்பட்டு, சிறையிருப்பிலிருந்து தப்பின யூதர்கள் எருசலேமில் எப்படி இருக்கிறார்கள் என  விசாரிக்க சென்றார். 

மீந்து தப்பின யூதர்கள் அந்த தேசத்திலே மகா தீங்கை அனுபவிக்கிறார்கள், எருசலேமின் அலங்கம்  இடிக்கப்பட்டது, அதின் வாசல்கள் அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்பட்டது என கேள்விப்பட்டவுடன் நெகேமியா அழுது, துக்கித்து, உபவாசித்து மன்றாடி ஜெபித்தார் என்று நெகேமியா 1 ம் அதிகாரத்தில் படிக்கிறோம். அதுமட்டுமில்லாமல், 6ம் வசனத்தில் - நானும் என் தகப்பன் வீட்டாரும் பாவம் செய்தோம் தன்னையும் சேர்த்தே தாழ்த்துகிறார். இதின் விளைவு, நெகேமியாவுக்கு ராஜாவினிடத்தில் தயவு கிடைத்தது. அவர் எருசலேமுக்குச் சென்று அதின் வாசல்களை "எழுந்து காட்டுவோம் வாருங்கள்" என்று அறைகூவல் விடுத்தார். 

இன்றும் கூட நாம் சமூக ஊடகங்களில், தேசம் முழுவதும் நடக்கிற காரியங்கலைப் பார்த்து "உச்" கொட்டிக்கொண்டிருக்கிறோம். மாலையில் குடும்ப ஜெபத்துக்க்காக கூடும் போது, நமக்காகவும் நம் குழந்தைகளுக்காகவும் மட்டும் ஊக்கமாக ஜெபிக்கிறோம். ஒரு எஸ்றா போல, ஒரு நெகேமியா போல கர்த்தருடைய சமூகத்தில், அடுத்தவர்களுக்காகவும் அடுத்த தேசத்து மக்களுக்காகவும் எப்பொழுது கதறி ஜெபிக்கப் போகிறோம்?

“பிதா எவருக்காய் அதை ஆயத்தம் பண்ணியிருக்கிறாரோ அவருக்கேயல்லாமல் இதை அருளுவது எனக்கடுத்ததல்ல” என்று இயேசு அந்த தாய்க்கு  பதிலளித்தார். பிதாவின் சித்தமறிந்து ஜெபிப்பதுதான் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை. 

“வேதத்தைக் கேளாதபடி தன் செவியை விலக்குகிறவனுடைய ஜெபமும் அருவருப்பானது” (நீதி. 28:9).

உரியாவின் நேர்மை

 

தாவீது ராஜா தன்னுடைய ஆட்சி காலத்தில், ஆண்டவராகிய கர்த்தரின் சித்தத்துக்கு எதிராக பெண் ஆசையினால் செய்த பாவத்தை நாம் 2 சாமுவேல் அதிகாரங்களில் படித்திருப்போம். அந்த அதிகாரங்களை நான் தியானிக்கும்போது, அந்த பாவத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட ஏத்தியனாகிய உரியாவின் நேர்மையும், அவனுடைய தேச பக்தியும் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. 

2 சாமுவேல் 12ம் அதிகாரம் 7 மற்றும் 8ம் வசனம் இவ்வாறாக கூறுகிறது. "இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: நான் உன்னை இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம்பண்ணி, உன்னைச் சவுலின் கைக்குத் தப்புவித்து, உன் ஆண்டவனுடைய வீட்டை உனக்குக் கொடுத்து, உன் ஆண்டவனுடைய ஸ்திரீகளையும் உன் மடியிலே தந்து, இஸ்ரவேல் வம்சத்தையும், யூதா வம்சத்தையும் உனக்குக் கையளித்தேன்; இது போதாதிருந்தால், இன்னும் உனக்கு வேண்டியதைத் தருவேன்". 

இவ்வளவு காரியங்களை தேவனிடத்திலிருந்து பெற்றுக்கொண்டும், உரியாவின் மனைவியின் பேரில் இச்சைக்கொண்டு , தேவனுடைய பார்வைக்கு பொல்லாங்கான காரியத்தை தாவீது ராஜா செய்யதார். அதுமட்டுமல்லாமல், உரியாவின் மனைவி தான் கர்பவதியென்று தாவீதுக்கு சொன்னவுடன், அந்த தவறை மறைக்க பின்வரும் காரியங்களை அவர் தொடர் பாவங்களாகச் செய்தார்.

1. உரியாவை போர் களத்திலிருந்து திரும்பி வரச்செய்து, யுத்தத்தின் செய்திகளை விசாரித்துவிட்டு, இவ்வாறாக சொல்லுகிறார், "பின்பு தாவீது உரியாவை நோக்கி: நீ உன் வீட்டிற்குப் போய், பாதசுத்தி செய் என்றான்; உரியா ராஜ அரமனையிலிருந்து புறப்பட்டபோது, ராஜாவினிடத்திலிருந்து உச்சிதமான பதார்த்தங்கள் அவன் பின்னாலே அனுப்பப்பட்டது". 

ஆனால் ராஜாவுக்கும் தேசத்துக்கும் நேர்மையானவனாகிய உரியா, தன் வீட்டிற்குப்போகாமல், ராஜ அரமனையின் வாசலிலே தன் ஆண்டவனுடைய எல்லாச் சேவகரோடுங்கூட படுத்துக்கொண்டிருந்தான். இதை தாவீது ராஜா கேள்விப்பட்டு கேட்டபோது, "உரியா தாவீதை நோக்கி: என் ஆண்டவனாகிய யோவாபும் என் ஆண்டவனின் சேவகரும் வெளியிலே பாளயமிறங்கியிருக்கையில், நான் புசிக்கிறதற்கும், குடிக்கிறதற்கும், என் மனைவியோடே சயனிக்கிறதற்கும், என் வீட்டுக்குள் பிரவேசிப்பேனோ? நான் அப்படிச் செய்கிறதில்லை என்று உம்முடைய பேரிலும் உம்முடைய ஆத்துமாவின்பேரிலும் ஆணையிட்டுச் சொல்லுகிறேன் என்றான்"

2. இரண்டாவதாக தாவீது ராஜா, மறுநாள் உரியாவை அரண்மனைக்கு அழைத்து, அவனை குடித்து வெறிக்க பண்ணினான். ஆனாலும் உரியா தன வீட்டுக்குள் பிரவேசிக்கவில்லை.

3. மூன்றாவதாக, உரியா எனப்படும் அந்த நேர்மையான வீரனிடமே, அவனை கொலைசெய்யத்தக்கதான திட்டங்களை கொடுத்து விடுகிறான். இது எவ்வளவு பெரிய நம்பிக்கை துரோகம் பாருங்கள். இந்த காரியம்தான் தேவனை கோபப்படுத்தியிருக்கக் கூடும். 

தாவீது ராஜா தேவனால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட மனிதனாக இருந்தாலும், சர்வ வல்ல நியாயாதிபதியான நம் தேவன், அவரின் இந்த பிறர் மனை நோக்கி, உரியாவுக்கு நம்பிக்கை துரோகம் செய்த இந்த பாவத்திற்கான பின்வருமான தண்டனைகளை தருகிறார். 

தண்டனை 1 : 2 சாமுவேல் 12:10 - "இப்போதும் நீ என்னை அசட்டைபண்ணி, ஏத்தியனாகிய உரியாவின் மனைவியை உனக்கு மனைவியாக எடுத்துக்கொண்டபடியினால், பட்டயம் என்றைக்கும் உன் வீட்டைவிட்டு விலகாதிருக்கும்". தன வாலிப பிராயத்திலிருந்து சவுலின் பட்டயத்திற்கு பயந்து ஓடிய தாவீது ராஜா, பிற்காலங்கலில் தன் மகன் அப்சலோமின் பட்டயத்திற்கு கடைசி வரை பயந்து ஓடியது வரலாறு.

தண்டனை 2 : 2 சாமுவேல் 12:14 - "ஆனாலும் இந்தக் காரியத்தினாலே கர்த்தருடைய சத்துருக்கள் தூஷிக்க நீ காரணமாயிருந்தபடியினால், உனக்குப் பிறந்த பிள்ளை நிச்சயமாய் சாகும்". தாவீதின் தவறான உறவினால் பத்சேபாளுக்கு பிறந்த குழந்தை வியாதிபட்டு கேவலமாயிருந்தது என்று வேதம் கூறுகிறது. தாவீது அந்த பிள்ளைக்காக உபவாசித்து, தேவனிடத்தில் மன்றாடிய போதும், அந்த குழந்தை இறந்தது என்று வேதம் கூறுகிறது. 

தண்டனை 3 :2 சாமுவேல் 12:11 - "கர்த்தர் சொல்லுகிறது என்னவென்றால், இதோ, நான் உன் வீட்டிலே பொல்லாப்பை உன்மேல் எழும்பப்பண்ணி, உன் கண்கள் பார்க்க, உன் ஸ்திரீகளை எடுத்து, உனக்கு அடுத்தவனுக்குக் கொடுப்பேன்; அவன் இந்தச் சூரியனுடைய வெளிச்சத்திலே உன் ஸ்திரீகளோடே சயனிப்பான்". இந்த உக்கிரமான வார்த்தைகளை தேவனிடத்திலிருந்து தாவீது பெற்றார் என்றால் அது உரியாவின் நேர்மையும், ராஜாவின் மேலும் தேசத்தின் மேலும் கொண்ட உரியாவின் விசுவாசமே தேவனுக்கு முன்பாக கோபத்தை உண்டாக்கியிருக்கிறது என்பது என் கருத்து. இதன்மூலம் எளியவர்களுக்கும், சிறுமைப்பட்டவருக்கும், ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கும் நம் தேவன் அவரின் கரங்களை உயர்த்துவார் என்பது நமக்கு தெரிகிறது. 

2 சாமுவேல் 15:22 இப்படியாக கூறுகிறது, "அப்படியே அப்சலோமுக்கு உப்பரிகையின்மேல் ஒரு கூடாரத்தைப் போட்டார்கள்; அங்கே அப்சலோம் சகல இஸ்ரவேலரின் கண்களுக்கு முன்பாக, தன் தகப்பன் தாவீதின்  மறுமனையாட்டிகளிடத்தில் பிரவேசித்தான்"

தேவனுடைய உக்கிர கோபாக்கினைக்கு விலகி, நீதிமான்களாய் நடப்போம்! நமக்காக பரிந்து பேசுகிற நம் தேவனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவினிடத்தில் இடைவிடாமல் ஜெபிக்கிறவர்களாயும், ஆவியானவரின் பிரசன்னத்தை தினமும் உணர்கிறவர்களாயும் வாழுவோம். ஆமென் !

பின்குறிப்பு  - தாவீதுவின் கூடவே இருந்த நம்பிக்கையான முப்பத்தியேழு பராக்ரமசாலிகளின் பெயர்களை வேதம் 2 சாமுவேல் 23 ம் அதிகாரத்தில் பட்டியலிடுகிறது, அதில் முப்பத்தி ஏழாவது பெயர் - ஏத்தியனாகிய உரியா! 

உயிர்த்தெழுதல்

 

இயேசு இந்த உலகில் வாழ்ந்த காலங்களில் எத்தனையோ விதமான போதனைகளின் மூலம் மக்களை நீதியின் பாதைகளில் நடத்தினார். அற்புதங்களின் மூலம் சுகவீனமானவர்களையும், குஷ்டரோகிகளையும் சுகமாக்கினார். ஆனாலும் தன்னுடைய கடைசி நாட்களில் அவருடைய சீடர்களிடம் மட்டுமே, தான் பாடுகள் அனுபவிக்கபோவதைக் குறித்தும், தன்னுடைய மரணத்தைக் குறித்தும், உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்தும் கூறினார். ஆனாலும் இதெல்லாம் முன்னேமே வேதத்தில் தீர்க்கதரிசிகளினால் உரைக்கப்பட்டதே. அவர் ஒருமுறை அல்ல, பல முறை இந்த காரியங்களைக் குறித்து தன்னுடைய சீடர்களிடம் சொல்லத்தொடங்கினார். 

மத்தேயு 16:21 ல் "அதுமுதல் இயேசு, தாம் எருசலேமுக்குப்போய், மூப்பராலும் பிரதான ஆசாரியராலும் வேதபாரகராலும் பல பாடுகள் பட்டு, கொலையுண்டு, மூன்றாம் நாளில் எழுந்திருக்கவேண்டும் என்பதைத் தம்முடைய சீஷர்களுக்குச் சொல்லத்தொடங்கினார்"

22ம் வசனத்தில் "அப்பொழுது, பேதுரு அவரைத் தனியே அழைத்துக்கொண்டுபோய்: ஆண்டவரே, இது உமக்கு நேரிடக்கூடாதே, இது உமக்குச் சம்பவிப்பதில்லை என்று அவரைக் கடிந்துகொள்ளத் தொடங்கினான்" அதற்க்கு இயேசு அவனைக் கடித்துக்கொண்டு "எனக்கு பின்னாலே போ சாத்தானே" என்ற கடினமான வார்த்தைகளை உபயோகப்படுத்தினார் என்பதை அடுத்த வசனத்தில் நாம் பார்க்கிறோம். 

பேதுரு அவரோடுகூட முழுவதுமாக பயணித்தாலும், அவரின் மரணத்தை முழுவதுமாக நம்பினான், அதனால்தான் அவனின் மாம்ச  சிந்தை வெளிப்பட்டது. அவரின் உயித்தெழுதலைக்குறித்து அவர் சொன்ன காரியங்கள் பேதுருவின் இருதயத்தில் கொஞ்சம் கூட புலப்படவில்லை. அது மட்டும் அல்ல, ஆறு நாட்களுக்கு பின்பு இயேசு பேதுரு முதலான சீடர்களுடன் ஒரு உயர்ந்த மலைக்கு ஜெபிப்பதற்காகச் செல்வார். அப்பொழுது மோசேயும், எலியாவும் இயேசுவினிடத்திலே பேசுகிறவர்களாக அவர்களுக்கு காணப்பட்டார்கள். அப்பொழுதும்கூட  "பேதுரு இயேசுவை நோக்கி: ஆண்டவரே, நாம் இங்கே இருக்கிறது நல்லது; உமக்குச் சித்தமானால், இங்கே உமக்கு ஒரு கூடாரமும், மோசேக்கு ஒரு கூடாரமும், எலியாவுக்கு ஒரு கூடாரமுமாக, மூன்று கூடாரங்களைப் போடுவோம் என்றான்" [மத்தேயு 17:4]. 

அவரின் மரணத்தைக் குறித்து மிகவும் துக்கப்படுகிறவராய் பேதுருவை நாம் காண்கிறோம். ஆனாலும் அவரோ அல்லது மற்ற சீடர்களோ அவரின் உயித்தெழுதலைக் குறித்து கொஞ்சம்கூட  உணரவில்லை.  மத்தேயு 17:22 & 23 ல் "அவர்கள் கலிலேயாவிலே சஞ்சரிக்கும்போது, இயேசு அவர்களை நோக்கி: மனுஷகுமாரன் மனுஷர் கைகளில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவார். அவர்கள் அவரைக் கொலைசெய்வார்கள்; ஆகிலும் மூன்றாம் நாளிலே உயிர்த்தெழுந்திருப்பார் என்றார். அவர்கள் மிகுந்த துக்கமடைந்தார்கள்." 

ஒருவேளை பேதுருவும் அவருடைய சீடர்களும், மரியாள் மற்றும் அவர்களோடிருந்த மற்ற பெண்களும் உயித்தெழுதலைக்குறித்து அவர் சொன்னதை விசுவாசித்திருந்தால் அவரின் மரணத்தைக்குறித்து, துக்கித்திருக்க வாய்ப்பில்லை, மற்றும் அவரின் உடலை பதப்படுத்தும் வேலைகளில் ஈடுபட்டிருக்க மாட்டார்கள் என்பது நமக்கு புலப்படுகிறது. 

இப்படியிருக்க யார் அவரின் உயிர்த்தெழுதலை விசுவாசித்தார்கள் என மத்தேயு தனது சுவிஷேசத்தில் மிகத்தெளிவாக எழுதியிருக்கிறார். 

மத்தேயு 27:62-66 ல் "ஆயத்தநாளுக்குப் பின்னான மறுநாளிலே பிரதான ஆசாரியரும் பரிசேயரும் பிலாத்துவினிடத்தில் கூடிவந்து: ஆண்டவனே, அந்த எத்தன் உயிரோடிருக்கும்போது, மூன்று நாளைக்குப் பின் எழுந்திருப்பேன் என்று சொன்னது எங்களுக்கு ஞாபகமிருக்கிறது. ஆகையால், அவனுடைய சீஷர்கள் இராத்திரியிலே வந்து, அவனைக் களவாய்க் கொண்டு போய், மரித்தோரிலிருந்து எழுந்தானென்று ஜனங்களுக்குச் சொல்லாதபடிக்கும், முந்தின எத்தைப்பார்க்கிலும் பிந்தின எத்து கொடிதாகாதபடிக்கும், நீர் மூன்று நாள் வரைக்கும் கல்லறையைப் பத்திரப்படுத்தும்படி கட்டளையிட வேண்டும் என்றார்கள். அதற்குப் பிலாத்து: உங்களுக்குக் காவல்சேவகர் உண்டே; போய், உங்களால் கூடியமட்டும் பத்திரப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள் என்றான். அவர்கள் போய்க் கல்லுக்கு முத்திரைபோட்டு, காவல் வைத்து, கல்லறையைப் பத்திரப்படுத்தினார்கள்".

இயேசுவின் சத்துருக்களான, அவரைக் குற்றப்படுத்தி சிலுவையில் அறைந்து கொன்ற பிரதான ஆசாரியரும், பரிசேயருமே அவரின்  கடைசி நாட்களில் அவர் மரணத்தைக்குறித்தும், உயித்தெழுதலைக்குறித்தும் அவர்களுக்குச் சொன்ன காரியங்களை விசுவாசித்தார்கள் என்றும், அவர் உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்து கூறிய அந்த வார்த்தைகள் அவர்களின் மனதை நெருடிக்கொண்டிருந்தது என்பதும், ஒய்வு நாள் என்றுக்கூட பாராமல் அவர்கள் செய்த இந்த காரியம் மூலம் நமக்கு  என்பது மிகத்தெளிவாக தெரிகிறது. 

நாமும் கூட, சத்தியத்தை அறியாத இந்த உலகம் இயேசுவின் உயித்தெழுதலைக் குறித்து சொல்லுகிற அவதூறுகள், இயேசு மரித்தும் சதாகாலம் உயிரோடிருக்கிறார் என்ற அவர்களின் அடிமனதில் உள்ள நம்பிக்கையின் வெளிப்பாடே என்று விசுவாசித்து அவர்களுக்காக ஜெபிப்போம். 

மத்தேயு 28:6 "அவர் இங்கே இல்லை; தாம் சொன்னபடியே உயிர்த்தெழுந்தார்"

இடறல்!

 உலகபிரகமாக பார்த்தோமானால், "இடறல்" என்பதின் மொழியாக்கம் "தடை" என்று தமிழ் அகராதி சொல்லுகிறது. பரிசுத்த வேதம் "இடறல்" குறித்து என்ன சொல்கிறது என்பதை இந்த பதிவில் எடுத்துக்காட்டுடன் பார்ப்போம். 

எவனொருவன் தன்னுடைய ஆவிக்குரிய வாழ்வில் ஒருசில காரணங்களால் தடுமாறி மீண்டும் பாவத்துக்குள் செல்கிறானோ, அதையே வேதம் இடறல் என்ற வார்த்தையினால் குறிப்பிடுகிறது. ஒரு மனிதனுடைய வாழ்க்கையில் இடறல் பல காரணங்களால் ஏற்படுகிறது. இந்த தருணத்தில், இடறலை தீவிரமாய் காதலிக்கும் ஒருவனை அறிமுகப்படுத்துவது நம்முடைய புரிதலுக்கு பிரயோஜனமாயிருக்குமென்று எண்ணுகிறேன். 

"தெளிந்த புத்தியுள்ளவர்களாயிருங்கள், விழித்திருங்கள்; ஏனெனில், உங்கள் எதிராளியாகிய பிசாசானவன் கெர்ச்சிக்கிற சிங்கம்போல் எவனை விழுங்கலாமோ என்று வகைதேடிச் சுற்றித்திரிகிறான் - 1 பேதுரு 5:8". 

இந்த காரியத்தை பேதுரு தன்னுடைய அனுபவத்தின் மூலம் எழுதியிருக்கிறார். இயேசு இந்த உலகில் வாழ்ந்த குறுகிய கால கட்டத்தில், அவருடனே பெரும்பான்மையான நாட்கள் வாழ்ந்த பேதுருவே, அவர் விழித்திருந்து ஜெபம் பண்ண மூன்றுதரம் சொல்லியும், மாம்ச பலவீனத்தால் நித்திரையாயிருந்து, இடறலுக்குள்ளாகி அவரை மூன்று தரம் மறுதலித்தார். மாற்கு 14:29 இல் "உம்  நிமித்தம் எல்லாரும் இடறல் அடைந்தாலும், நான் இடறல் அடையேன்" என்று தீர்மானமாகச் சொன்ன பேதுரு இடறலடைந்து மறுதலித்தது ஜெபத்தின் குறைச்சலால்தான் என்பதை அவர் உணராமல் இல்லை. 

அப்படியானால், நாம் விழித்திருந்து ஜெபிப்பதினால் எப்படி இந்த பொல்லாதவனின் வலையிலிருந்து தப்பிக்க பெலன் / தெளிந்த புத்தி  கிடைக்கும் என்பது குறித்து லூக்கா 22:43 இல் "அப்பொழுது வானத்திலிருந்து ஒரு தூதன் தோனறி அவரை பெலப்படுத்தினான்" என்று குறிப்பிடுகிறார். அந்த ஜெபத்தில் கிடைத்த பெலத்தின் மூலமாக தான் இயேசு கிறிஸ்த்து இந்த உலகத்தை ஜெயித்தார் என்பதை நாம் உணர்கிறோம். 

மறுதலித்த பேதுரு பின்னர் அதை உணர்ந்து மனங்கசத்து அழுதார் என்பதை சுவிசேஷங்களில் படிக்கிறோம். அதுமட்டுமல்ல, தன்னை மறுதலித்து, பின்னர் மனந்திரும்பிய பேதுருவை தான் மன்னித்து ஏற்றுக்கொண்டத்தை தெரிவித்து, அவரை தேற்றுவதற்காகவும், இயேசு உயித்தெழுந்தபின் அவருக்கு தரிசனமானார் என்பதை லூக்கா 24:34 இல் படிக்கிறோம். ["கர்த்தர் மெய்யாகவே உயித்தெழுந்து சீமோனுக்குத் தரிசனமானார் என்று அவர்கள் சொல்லக் கேட்டு"]

மத்தேயு 4:1 இல் -" அப்பொழுது இயேசு பிசாசினால் சோதிக்கப்படுவதற்கு ஆவியானவராலே வனாந்திரத்திற்குக் கொண்டுபோகப்பட்டார்". இந்த உலகத்தை இரட்சிப்புக்கு உள்ளாக்கிய மனுஷகுமாரர் கூட தேவனுடைய சித்தத்தின் படி இடறலுக்குள்ளானாரென்றும், அதை அவர் பரிசுத்த வேத வசனங்களினால் ஜெயித்தார் என்றும் மத்தேயு 4ம் அதிகாரத்தில் படிக்கிறோம். 

இது போக, இந்த உலகப்பிரகமான காலத்திலே பலவீனமான விசுவாசிகளை இடறலுக்கு உண்டாக்குகிற மனிதர்களுக்கு என்ன கிடைக்கும் என்பதை லூக்கா 17: 1 & 2 மற்றும் மத்தேயு 18:6-9 தெளிவாய் விளக்குகிறது. 

"1. பின்பு அவர் தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி: இடறல்கள் வராமல்போவது கூடாதகாரியம், ஆகிலும் அவைகள் எவனால் வருகிறதோ, அவனுக்கு ஐயோ!

2. இந்தச் சிறுவரில் ஒருவனுக்கு இடறலுண்டாக்குகிறதைப் பார்க்கிலும், அவனுடைய கழுத்தில் ஏந்திரக்கல் கட்டப்பட்டு, அவன் சமுத்திரத்தில் தள்ளுண்டுபோவது அவனுக்கு நலமாயிருக்கும்"

ஆதலால் நாம் சோதனைகளுக்கு நம்மைத்தாமே தப்புவிக்க  விழித்திருந்து ஜெபிப்போம்! ஒருவரை இருவர் ஜெபத்தில் பலப்படுத்துவோமாக! ஆமென்.