உபவாசம்

உபவாசம் என்ற வார்த்தையை  சிறுவயதில் எனக்கு அறிமுகப்படுத்தியதில் பெரும்பங்கு என் அம்மாவும் எனது சபையுமே. ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் மத்திய உணவை புறக்கணித்து, அந்த நேரத்தை ஜெபத்தில் செலவிடுவதை பார்த்திருக்கிறேன். அதுபோல மாதத்திற்கு ஒருமுறையாவது என் சபையில் உபவாசக்கூட்டம் தொடர்பான அறிவிப்புகள் வெளியாவது வழக்கம். அதைத்தவிர உபவாசம் இருந்து ஜெபித்த பெரிய அனுபவம் எனக்கு இருந்ததில்லை. உபவாசத்தைக் குறித்து வேதம் என்ன சொல்கிறது, தேவனுக்கு உகந்த உபவாசம் என்பது என்ன என்பதைக்குறித்தது வேதம் நமக்கு கற்றுத்தந்தவைகளை நாம் இந்த பதிவில் பார்க்கலாம். 

பழையஏற்பாட்டின் பெரும்பாலான இடங்களில் இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் பாவத்திலிருந்து மனந்திரும்பி தேவனிடத்தில் வரும்போது, இரட்டுடித்தி உபவாசம் இருந்தார்கள் என்று வேதம் சொல்லுகிறது [1 சாமுவேல் 7:6, 1 ராஜாக்கள் 21:27]. இதை ஒரு தாழ்மையின் அடையாளமாக நாம் புரிந்துக்கொள்ளலாம். நாங்கள் உபவாசம் பண்ணி, தேவனிடத்தில் தேடினோம். தேவன் எங்கள் விண்ணப்பத்தை கேட்டருளினார் எனறு எஸ்றா தனது 8ம் அதிகாரத்தில் கூறுகிறார். இதிலிருந்து உபவாசம் இருந்து தாழ்மையாய் அவரிடத்தில் வேண்டும்போது, கர்த்தர் நம் விண்ணப்பங்களை தயவாய் கேட்கிறார் என புரிந்துக்கொள்ளலாம். 

எஸ்தர் 4:16ல் , எஸ்தர் ராஜாவின் கண்களில் தயவு கிடைப்பதற்காக, யூதர்களை எல்லாம் கூடிவரச்செய்து, மூன்றுநாள் அல்லும் பகலும் புசியாமலும் குடியாமலும் இருந்து தனக்காக உபவாசமிருங்கள் எனக் கட்டளையிடுகிறாள். மொத்தத்தில், தேவனுக்கு முன்பாக தாழ்மையாயிருந்து தங்களின் விண்ணப்பங்களுக்கு தேவன் பதில் கொடுப்பதற்காக உபவாசமிருந்தார்கள் என்பது நமக்கு தெளிவாக புரிகிறது. 

ஆனால் ஏசாயா தீர்க்கதரிசி பின்வரும் மூன்று காரியங்கள் தேவனுக்கு உகந்த உபவாசங்கள் என்று தனது 58ம் அதிகாரம் 7ம் வசனத்தில் குறிப்பிடுகிறார். 

1. பசியுள்ளவனுக்கு உன் ஆகாரத்தைப் பகிர்ந்துகொடுக்கிறதும்

2. துரத்துண்ட சிறுமையானவர்களை வீட்டிலே சேர்த்துக்கொள்ளுகிறதும்

3. வஸ்திரமில்லாதவனைக்கண்டால் அவனுக்கு வஸ்திரங் கொடுக்கிறதும்

4. உன் மாம்சமானவனுக்கு உன்னை ஒளிக்காமலிருக்கிறதும்

அல்லவோ எனக்கு உகந்த உபவாசம். மனுஷன் தன் ஆத்துமாவை ஒடுக்குகிறதும், தலைவணங்கி நாணலைப்போல் இரட்டிலும் சாம்பலிலும் படுத்துக்கொள்ளுகிறதும், எனக்குப் பிரியமான உபவாச நாளாயிருக்குமோ இதையா உபவாசமென்றும் கர்த்தருக்குப் பிரியமான நாளென்றும் சொல்லுவாய்? எனக் கேள்வி எழுப்புகிறார். 

இயேசு கிறிஸ்த்துவின் காலங்களில் கூட அவர் மாய்மாலமான, கடமைக்குச் செய்யும் உபவாசங்களையும் ஜெபங்களையும் கடிந்துக்கொள்ளுவதை நாம் இங்கு நினைவுகூறலாம். நாம் நம்முடைய கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையிலும் , ஏசாயா தீர்க்கதரிசி மூலம் நமக்கு உரைக்கப்பட்ட இந்த வார்த்தைகளை மனதில் கொண்டு உபவாசித்து ஜெபித்து தேவனின் பதிலை உடனடியாகப் பெற்றுக்கொள்ளுவோம். ஆமென்!

சுயநல ஜெபம்!

 

இந்த பதிவை வாசிக்கும்போது பின்வரும்  காரியத்தை உங்கள் கண்முன் காட்சிப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் இயேசு கிறிஸ்துவின் காலத்தில் வாழ்ந்துகொண்டு இருக்கிறீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்ளுவோம். ஒரு குடும்பமாய் அவரை சந்திக்க ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. உங்களின் அன்பான தாயார், உங்கள் மீது கொண்ட பேரன்பினால், யேசுவிடம் பின்வரும் கோரிக்கையை வைக்கிறார். "உம்முடைய ராஜ்ஜியத்திலே என் குமாரராகிய இவ்விரண்டு பேரில் ஒருவன் உமது வலது பாரிசத்தில், ஒருவன் உமது இடது பாரிசத்திலும் உட்கார்ந்திருக்கும்படி அருள் செய்ய வேண்டும்". [ மத்தேயு 20:21 ]. இது உங்கள் பார்வையில் என்ன மாதிரியான விண்ணப்பம். இதில் தெரியும் ஒரு சுயநலம், சரியானதா, தவறானதா என்பதை இந்த பதிவின் இறுதியில் பார்ப்போம். 

வேதத்தில் காணும் ஜெப வீரர்களான எஸ்ராவும், நெகேமியாவும்  தங்கள் மக்களுக்காகவும், தேசத்துக்காகவும் உருக்கமாக போராடி ஜெபித்தார்கள். இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் பாபிலோனில் சிறைப்பட்ட காலங்களில், சிறைபிடிக்கப்பட்டோரில் ஒருவரான நெகேமியா அந்த சூசான் தேசத்து ராஜாவின் சபையில் பெரிய பொறுப்பில் இருந்தார். அப்பொழுது அவருடைய சகோதரரில் ஒருவரும் மற்றுமொரு மனுஷரும் யூதாவிலிருந்து வந்திருக்கிறார்கள் எனக் கேள்விப்பட்டு, சிறையிருப்பிலிருந்து தப்பின யூதர்கள் எருசலேமில் எப்படி இருக்கிறார்கள் என  விசாரிக்க சென்றார். 

மீந்து தப்பின யூதர்கள் அந்த தேசத்திலே மகா தீங்கை அனுபவிக்கிறார்கள், எருசலேமின் அலங்கம்  இடிக்கப்பட்டது, அதின் வாசல்கள் அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்பட்டது என கேள்விப்பட்டவுடன் நெகேமியா அழுது, துக்கித்து, உபவாசித்து மன்றாடி ஜெபித்தார் என்று நெகேமியா 1 ம் அதிகாரத்தில் படிக்கிறோம். அதுமட்டுமில்லாமல், 6ம் வசனத்தில் - நானும் என் தகப்பன் வீட்டாரும் பாவம் செய்தோம் தன்னையும் சேர்த்தே தாழ்த்துகிறார். இதின் விளைவு, நெகேமியாவுக்கு ராஜாவினிடத்தில் தயவு கிடைத்தது. அவர் எருசலேமுக்குச் சென்று அதின் வாசல்களை "எழுந்து காட்டுவோம் வாருங்கள்" என்று அறைகூவல் விடுத்தார். 

இன்றும் கூட நாம் சமூக ஊடகங்களில், தேசம் முழுவதும் நடக்கிற காரியங்கலைப் பார்த்து "உச்" கொட்டிக்கொண்டிருக்கிறோம். மாலையில் குடும்ப ஜெபத்துக்க்காக கூடும் போது, நமக்காகவும் நம் குழந்தைகளுக்காகவும் மட்டும் ஊக்கமாக ஜெபிக்கிறோம். ஒரு எஸ்றா போல, ஒரு நெகேமியா போல கர்த்தருடைய சமூகத்தில், அடுத்தவர்களுக்காகவும் அடுத்த தேசத்து மக்களுக்காகவும் எப்பொழுது கதறி ஜெபிக்கப் போகிறோம்?

“பிதா எவருக்காய் அதை ஆயத்தம் பண்ணியிருக்கிறாரோ அவருக்கேயல்லாமல் இதை அருளுவது எனக்கடுத்ததல்ல” என்று இயேசு அந்த தாய்க்கு  பதிலளித்தார். பிதாவின் சித்தமறிந்து ஜெபிப்பதுதான் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை. 

“வேதத்தைக் கேளாதபடி தன் செவியை விலக்குகிறவனுடைய ஜெபமும் அருவருப்பானது” (நீதி. 28:9).